In het graafschap Wiltshire hebben archeologen gekookte kikkerbotjes opgegraven die dateren uit de 7de eeuw voor Christus. Dat is opmerkelijk, want dat zou betekenen dat in Engeland eerder kikkerbilletjes werden gegeten dan in Frankrijk. Terwijl de Engelsen tegenwoordig met grote aversie naar deze ‘delicatesse’ kijken en het Franse volk weinig liefkozend ‘frogs’ noemen. Op zich is het eten van kikkers niet heel vreemd. Het vlees is mals, gezond en rijk aan omega-3 vetten, Vitamine A en Potassium. De smaak is redelijk neutraal.

‘Jambonnettes de Grenouilles’

In Frankrijk zijn kikkerbilletjes, die zij liefkozend hammetjes noemen, een serieuze zaak. Chef Bernard Loiseau vergaarde internationale roem met zijn ‘Jambonnettes de grenouilles à la purée d’ail et au jus de persil’ (kikkerbillen met knoflookpuree en peterselie jus). Mede dankzij deze klassieke ‘signature dish’ verdiende Loiseau zijn begeerde derde michelinster. Vasthouden aan zijn klassieke bereidingen betekende uiteindelijk zijn ondergang. Loiseau voelde zich achterhaald en vreesde de ster te verliezen waar hij zijn hele leven voor gestreden had. Op 24 februari 2003 pleegde hij zelfmoord. Ironie wil dat zijn restaurant La Côte d’Or tot op heden zijn derde ster behield. De bekende tekenfilm Ratatouille is uiterst losjes op de druk in de culinaire wereld en het leven van Loiseau geïnspireerd.

kikkerbillen

Cette photo de Le Relais Bernard Loiseau est fournie gracieusement par TripAdvisor

De rest van de wereld

Maar nogmaals het eten van kikkerbillen blijft niet tot de Franse keuken beperkt. Zo zijn kikkerbillen geliefd in streken zo divers als Alentejo in Portugal, het Noorden van Italië en de Zuidelijke Staten van de VS. In de Thaise en Vietnamese keuken zijn kikkerbilletjes niet onbekend, in de Chinese keuken zelfs gebruikelijk. Indonesië is de grootste exporteur van de wereld. In Brazilië, Mexico en sommige eilanden in de Cariben worden wilde kikkers gegeten.