Ciambotta of giambotta is een stoofschotel uit Zuid-Italie. Dus geen Newyorkse maffia familie met roots in dezelfde regio, zoals ik aanvankelijk dacht. Al heeft dit gerecht wel talloze aliassen. Zo heet het in Basilicata ciammotta en cianfotta in het naburige Campania. In de Abruzzen en Lazio staat het dan weer bekend als ciabotta. Op zijn minst verdacht. Een rare poging om onbekend te blijven.

Ciambotta

This photo of Vicolo della Neve is courtesy of TripAdvisor

Minestre

Er vallen gelukkig geen doden in dit gerecht. Deze stoofschotel bevat geen vlees. Slechts een overdaad aan zomergroente. Al zal achter dat scenario wel ouwerwetse armoede achter zitten. Dezelfde voedingsbron achter het succes van de maffia. Vers vlees was toentertijd tenslotte een luxe en alleen rond de slacht voorradig. Het is een zogenaamde ‘minestre‘, een reeks van gestoofde groentegerechten. Soms een soep, als bijvoorbeeld minestrone en in dit geval een wat dikkere stoofschotel.

Ciambotta

Een echt recept is er niet. Elke streek ten Zuiden van Napels (met overigens ook een eigen versie) heeft tenslotte zijn eigen variant. Vaste waarden zijn de geliefde aubergines (melanzane) en zucchini (kleine courgette). Verder voegt men meestal paprika, tomaat en de onvermijdelijke olijfolie. Het geheel wordt op smaak gebracht met uien, knoflook en basilicum. Het heeft daarmee veel gemeen met de Franse ratatouille. Ook dit gerecht bevat geen vlees. Al moet ik de ware veganist toch teleurstellen. Lokaal, serveert men ciambotta niet alleen met rijst of polenta, maar vaak ook naast gegrild vlees. Maar ook met zwaardvis, lokale worst of kip. Soms wordt het zelfs op een pizzabodem geserveerd. Het is al met al een prima overgangsgerecht voor de nazomer. We krijgen tenslotte nog wat zon.